Gitti yeni bir yılın  eskisi.

Göz kırpmalar, kırıtmalar, umursamazlıklar ve  tükenmişlik içinde. 

Gitti; geri dönmeyecek.

Arkasında yıkıntılar, gözyaşları, ayrılıklar, mutluluklar ve sevinçler bırakarak.

Giden hep hayallerimiz ve ömrümüzden , alınterimizden ve emeğimizden bizden giden günler oldu.

Gitti; konuşmadan edemeyiz.

Gitti; geldiği günleri hatırlamalı yine soğuktu, bazen karlı, bazen yağmurlu, bazen gökyüzü bulutlu ve bazen pırıl pırıl sade yıldızlara ait gibiydi gökyüzü  o gece.

Sular yollarını zor buluyordu. O dondurucu yatağında bazen donuyordu.

Yoksulların ve sevgisizlerin sesi misali.

Gitti; içinde mücadelelerin, poretostoların, sevinçlerin, umutların, kasvetlerin ve ihanetlerin yaşandığı günleride içinde saklayarak.

Gitti; son gününde kimileri sıcak ateş başında sevgilisinin dizleri dibinde içkisini ve sevgi sözcüklerini dudaklarından yudumlarken,

kimileri soğuk kış gecelerinde bir parça ekmeğe, sevgiye ve sıcağa muhtaçken.

Gitti; kahbece yoksul halkların üzerinde kanlarını bırakarak.

Onca soğuğa, açlığa ve susuzluğa aldırmayarak.

Onlarca ezilen hakların farklı yerlerde haykırışları arasında.

Gitti; Tüm bu vurdumduymaz emperyalist saldırılara bir ateş bir deniz bir şey yapamaz belki ama,  

Bilseler ki, Sivas’ta yananlar, ateşleriyle mazlum halkları ısıtacaklar yine yanarlardı.

Bilseki Deniz adı tarihten silinecek, bitene kadar filistine akardı.  

Önümüzdeki yeni yıllar gitmeden bu ateş onlarıda yakacak ve bu deniz onlarıda boğacak elbet.

Gitti; yukarıdakileri daha yukarılara ve aşağıdakiler daha aşağılara iterek.

Ama unutulmasın daha yakılmadı son kibritler.

Dünyayı aydınlatacak  güç  hala bizim ellerimizde.

Unutulmasın son gözyaşları daha akıtılmadı.

Dünyayı gözyaşlarına boğanlar o göz yaşlarında boğulacaklar bir gün.

Gelen yılda; Aydınlık göz yaşı olmayan bir dünya için, emeğini, alınterini ve boğazından geçen her lokmayı hak edenlerin  Yeni Yılınız Kutlu Olsun!...