İşsizliğin çığ gibi büyüdüğü dönemlerde;

Şubat ayının başından beri işsizler grubuna bende eklendim..ocak ayından itibaren iş arıyordum her gün en çok 5 iş görüşmem oluyordu.Cv’im  oldukça gösterişli olmasına rağmen hepsini sanki ortak karar almış gibi biz size döneriz diyorlardı.

Bu sözler;

Umudun her gün tükendiği, zamanın boşluklar içinde akması, insana mutsuzluğun yüzünü çağrıştırıyordu, kapanan kapılar, kulağa gelen sözler, en çokta  kendinle baş başa kaldığın zaman tünellerinde ortaya çıkıyordu ve  soğuktan sızlayan vucudun gibi titretiyor bu düşünceler.

Gelecek; kapanan kapılar ardında iyice uzaklaşan yanılsamalar ardına gizleniyor.