Yaşadığımız hayat tekrarlardan ibaret. Belli zamanlarda ben bunu yaptım demişizdir bir çoğumuz. (Aslında hepimizde olmuştur bu dönem) Aşılması gereken hep ufaklı büyüklü sorunlar olmuştur. Birinci deneme de geçilmesi de ikinci deneme de bir şekilde sonuca ulaştırılmış. En kötü ihtimalle de olduğu yerde kalmıştır en vahim haliyle mevcut problem. Bir örnek açıklarsak daha somutlaşmış olacak bu olay. Okuruz, mezun oluruz, belli bir işe girmek için çabalarız. O kurumda istenilen pozisyon için birde 'dil' istenir. Genelde İngilizce'dir. Bu sorun halledilir. Yine aynı tarz iş yerinde aynı pozisyon için yaptığınız başvuruya birde ehliyet şartı koşulur. Bu böyle gider. İdeal mesleğe ulaşmak için bir sürü formaliteyi tamamlamakla geçer zaman. En sonunda herşey tamam dediğimizdeyse zaten o pozisyona gerekli bir personel alınmış. Çalışmaya bile başlatılmıştır. Bu basit bir örnek. Hayatımızda böyle uğraşıpta neticeye ulaşamadığımız bir sürü tekrar var. Aşmak lazım bu sorunları. Eğitimin en sonda geldiği bir ülke de; önce gençlerimiz bütün eksikleri bir yana bırakıp, dil öğrenip, günlük gazete ve kitap okuyarak (bu inernet sayesinde son derece kolaylaştı), seçeçeği mesleğe yönelik kurslara katılarak v.s.bunun gibi öğelerle kendini yetiştirmeli. Eğer yapmazsa tersanelerde hayat kendini tekrarlar. Zaten var olan işsizler kervanına yeni bir nefer daha eklenmiş olur. Daha kötüsü iş aramaktan, sürekli bitmez formalitelerden hayatı yaşamaya sıra gelmez bu memlekette...