Hasan Hüseyin Korkmazgil (1927-1984)

Demiryolu işçisinin oğlu olarak Gürün'de doğdu Çocukluk yıllarını yoksulluk içinde geçiren Hasan Hüseyin, Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'nü bitirdi. Öğretmenliğe başladı ancak düşünceleri nedeniyle 141. ve 142. maddelerden yargılanarak mesleğinden uzaklaştırıldı. İşsiz kaldığı dönemde arzuhalcilik, tabela ressamlığı ve hayvan yetiştiriciliği gibi çeşitli işlerde çalıştı. Ankara'ya yerleşerek önce Akis ardından da Karikatür, Taş, Akbaba ve Yön dergilerinde gülmece ve fıkra yazarlığı yaptı. Halkımızın değerlerine sahip çıkan bu şairimizin şiirleri çoktan şarkı oldu. En bilinenleri Acılara Tutunmak, başta Haluk Levent ve Ahmet Kaya, aşağıda yer verdiğim şiiriyse rahmetli Hasret Gültekin tarafından yorumlandı. Birçok şiire yer verdi hayatı boyunca, karikatür çizdi, düşüncelerini anlatmaya çalıştı. Her yazarımız, her şairimiz, her düşünür adamımız gibi ömrünü içerlerde geçirdi. Bu büyük ustayı saygıyla aynıyoruz. Ve kör olmadan onu görmeye çalışıyoruz iki gözümüzle...

Bak şu bebelerin güzelliğine
Kaşı destan
Gözü destan
Elleri kan içinde

            Kör olasin demiyorum 
            Kör olmada gör beni...

                   Damda birlikte yatmışız
                   Öküzü hosça tutmuşuz
                   Koyun değil şu dağlarda
                   San kendimizi gütmüşüz
                   Hor baktık mı? karıncaya
                   Kırdık mı? kanadını serçenin
                   Vurduk mu? karacanın yavrusunu
                   Ya nasıl kıyarız insana

                                Sen olmasan öldürmek ne
                                Çürümek ne zindanlarda
                                Özlem ne ayrılık ne
                                Yokluk ne yoksulluk ne
                                İlenmek ne dilenmek ne
                                Işsiz güçsüz dolanmak ne
                                Gün gün ile barışmalı
                                Kardeş kardeş duruşmalı, koklaşmalı söyleşmeli
                                Korka korka yaşamak ne

                                                 Kahrolasın demiyorum
                                                 Kahrolmada gör beni

                                                             Kanadık toprak olduk
                                                             Çekildik bayrak olduk
                                                             Döküldük yaprak olduk
                                                             Geldik bugüne

                                                                            Ekmeği bol eyledik
                                                                            Acıyı bal eyledik
                                                                            Sırati yol eyledik 
                                                                            Geldik bugüne
 
                                                                                                    Ekilir ekin geliriz
                                                                                                    Ezilir un geliriz
                                                                                                    Bir gider bin geliriz
                                                                                                    Beni vurmak kurtuluş mu?

                                                                                                                         Kör olasın demiyorum
                                                                                                                         Kör olmada gör beni...